A gdy roztopisz się w ramionach natury,
upoisz zapachem kwiatów,
zatracisz w śpiewie ptaków…
umościsz w źdźble trawy,
utopisz smutki w deszczu…
Gdy ujrzysz chmury na niebie,
bez interpretacji, bez narracji…
Zrozumiesz, że jesteś miłością,
jesteś całością, jesteś kompletny.
Niczego nie potrzebujesz, nic nie musisz…
Och, piękny człowiecze, rozsiądź się
w majestacie Stwórcy, Źródła z którego pochodzisz,
czy widzisz, czy czujesz, jak wielki jesteś?
………..
Z miłością
Elusia
Czym miłość jest?
Kwiatkiem, na którego patrzysz,
dzieckiem, z którym rozmawiasz,
deszczem, który podlewa Twój ogród,
powiewem wiatru,
ptakiem, który tak pięknie śpiewa dla Ciebie.
Jak myślisz, po cóż ta miłość jest wszędzie?
Ona jest tylko po to, żeby Ci służyć,
żebyś upajał się poranną rosą,
rozkoszowała wonią kwiatów,
podziwiał górski potok.
Ta miłość jest tylko po to.
Zostaw łamigłówki umysłu,
jego sztuczki i podstępy.
Spójrz jak piękny jesteś,
Ty również jesteś miłością.
Z miłością
Elusia
Nie masz kontaktu z duszą?
To nie prawda! Nigdy ten kontakt się nie urwał.
Ty zawsze jesteś połączona złotym sznurem miłości,
on nigdy nie został zerwany.
To tylko małe, śmieszne Ego myśli, że jest w oddzieleniu,
że jest samo, pozostawione bez opieki, zagubione i niegodne.
Dusza patrzy na swojego awatara, przygląda się mu,
cóż jeszcze ten jej człowiek wymyśli, żeby udawać,
że nie ma mocy, że brakuje mu siły, że nic nie może…
Ona nigdy nie cierpi, to Ego się smuci i lamentuje,
Ona nigdy nie rozpacza, to Ego żyje w dualizmie.
W ciągłym szpagacie, tu czy tam, to czy tamto.
Więc odrzuć dwoistość, stań po środku osi, gdzie niczego
nie wybierasz, z niczym się nie zmagasz, a tylko jesteś.
W tej osi masz ogromną moc, jesteś kapitanem steru, zwanego umysłem. To ty stajesz się twórcą całej przygody na planecie
Ziemia, to Ty tworzysz całe to piekło albo całe to niebo.
To Ty masz władzę nad wszystkim co jest.
Jesteś miłością, jesteś wiecznością, jesteś stwórcą.
Z miłością
Elusia
Gdy nie widzę siebie, tego co jest przy mnie,
gdy nie rozumiem siebie, tego co jest we mnie,
jakżeż mogę ujrzeć Ciebie, tego co jest w Tobie.
Tylko patrząc w głąb własnych ograniczeń,
zaopiekowaniem się sobą, poprzez odwagę zobaczenia
kim jestem,
gdy powyciągam wszystkie drzazgi z serca,
jedna za drugą
i zobaczę ile bagażu lęku i bólu niosą moje nogi,
dostrzegę własne myśli, poczuję moje ciało…
Tylko wtedy zrozumiem kim druga istota jest,
czym miłość jest.
z miłością kochani
Elusia
Gdzie jesteś ukochane Źródło? Zostawiłeś mnie samotną,
w świecie smutku, żalu i lęku…
Nie opuściłeś mnie? To ja tak zdecydowałam?
Po co mi to było potrzebne! Czyż nie wolałam otulona w Twych ramionach kołysać się na chmurce miłości?
Dla doświadczenia? Po cóż mi doświadczenie strachu?
To nic złego? To zabawa?
Zabawa jak nie być miłością, jak oderwać się od majestatycznej ciszy, która tylko jest i nie ma nic do roboty…
Och, ukochane Źródło przytul mnie, weź w swe ramiona, wypełnij moją istotę i poprowadź przez życie.
Jestem taka zagubiona, taka obolała od doznań tu przeżytych. Żyję w wahadle, w dualizmie, gdzie nigdzie nie znajdę prawdziwej odpowiedzi.
One są we mnie, ja wszystko wiem? Jak to?
Wszystko jest moją prawdą, jedyną prawdą?
Wszystko co pomyślę jest rzeczywistością?
To kto tworzy? Ty czy ja?
Ty poprzez mnie a ja poprzez Ciebie?
To ja jestem Tobą?
Jestem wszystkim co jest?
…………………….
Z miłością
Elusia
