Dziś wybrałam się w góry, niezwykłe miejsce, bo nie zalesione. Gdzieś tam, niedaleko, malutkie wioseczki a na wysokich pagórkach łąki. Ale jakie łąki! Takie pamiętam jeszcze z dzieciństwa, gdzie ogromna różnorodność traw i dzikich roślin tworzyły zwartą, wysoką, cudowną połać. Pod siłą wiatru kwitnące trawy kołysały się niby fale morza, słonko świeciło a na  błękitnym niebie przepiękne, prawie w zasięgu ręki, białe baranki.

Kwiaty przeróżne nie pozwalały oderwać od siebie oczu, a tu rumian się śmieje, a  tu dzwonki kolorem fioletów wołają. Ależ to raj dla oczu, i prześcigały się wszystkie, która piękniejsza, a w dali mokradła. I bociek przyleciał, złapałam go w locie… wzrokiem. A gdzieś tam motyle nektar zbierają i trzmiele rozkoszują się i miło bzykają.

Skowronek w tych  trawach ma wielką rozpustę, i wznosi się  by znów w dół zniżyć loty. Gdzieś w trawach dzikie poziomki czerwienią wołają, a to krzewy malin i jeżyn owocami oblepione zaraz, wypieszczone słonkiem się zarumienią. No mówię Wam – istny raj! Nie zabrałam aparatu, nie mam zdjęć, więc zostawiam Was w moim ogrodzie, wszak tu wszystko piękne, ale mówię Wam, natura sama tworzy cuda.  I zastanawiam się, czy nie było by łatwiej mieszkać na takiej dzikiej polanie… bez obowiązków w ogrodzie;)

Wyżej tulipanowiec, ogromne drzewo rodzi kwiaty podobne do tulipanów.

Wydrukuj Przepis

Piwonie! Te cudne kwiaty zachwycają swoim kształtem i kolorami. A i zapach, choć subtelny, urzeka zmysły. Krótko trwa czas, kiedy kwitnąc,  cieszą oko, ale bez nich nie wyobrażam sobie mojego ogrodu. Głównym opiekunem tych piękności jest mój mąż, dba o każdy szczegół, tworzy im podpory. Nigdy nie myślałam, że zakocha się tak w kwiatach 😉 Dziś wiem, że wszystko człowiek może, wystarczy tylko chcieć i odpowiednio kierować myślami.

Gdy zamieszkałam tutaj na wsi, zatrudniliśmy malutką firmę, która miała nam pomóc w tworzeniu tego ogrodu. Jednak czar szybko prysnął, gdy okazało się, że nie mają już zamiaru tego robić. A ja, nie mająca zupełnego pojęcia o pracy przy ziemi, byłam bliska rozpaczy. I co zrobiłam? Zakasałam rękawy, zaczęłam szperać po książkach ogrodniczych i internecie, i takim sposobem wyczarowałam mój ogród 🙂 Bo czegóż człowiek nie potrafi? Wystarczy tylko chcieć. Tylko pomyśleć…

Nasza myśl rodzi rzeczywistość, tworzy nasze pragnienia,  przetwarzając je w materialny świat. Nasza myśl daje wiele radości ale i również wiele problemów. Niekończące się myśli krążą i męczą, potrafią przynieść ukojenie ale i zabić… taką mają siłę.  Człowiek sam siebie tworzy- poprzez swoje myśli, to co myśli o sobie, to otrzymuje w rzeczywistości.  Każda chwila, każde zdarzenie jest utkane z myśli człowieka.

Żadna fizyczna rzeczywistość nie jest w stanie zaistnieć bez myśli. W ferworze myśli budujemy  naszą przyszłość i to my decydujemy jaka ona będzie- czy pełna radości, spokoju i boskości, czy upodlimy się i upadniemy na dno. Jesteśmy twórcami i panami własnych charakterów, tworzymy sobie warunki życia a nasze otoczenie odzwierciedla nasze myśli.

Nasze przeznaczenie jest wynikiem naszej wyobraźni o nim, tak więc kąpiemy się w warunkach jakie sobie stworzyliśmy. Tylko głupiec nie dogląda swojego majątku i nie dba o swój los. Jeżeli zaniedbuje to co stworzył, straci wiele. Ten sam głupiec może wszystko odzyskać, ale tylko wtedy, gdy zadba o siebie, swoje dobra i swoje MYŚLI. To one stworzą to co chcemy, dadzą efekty w postaci projekcji w świecie fizycznym.

Zaduma nad prawem uniwersalnym to kontrola swoich myśli, kształcenie i zarządzanie nimi tak, aby przynosiły oczekiwane efekty.  Trudno jest jednak uzyskać efekty bez pracy- opanowanie i kontrola myśli opiera się na cierpliwości, wytrwałości i ćwiczeniu.  Kontrola  i obserwacja  naszych myśli zasieje nasiona, które będziemy zbierać szczęśliwi, bo dadzą nieprzeciętny owoc życia- radość, szczęście, dobrobyt i boskość nastroju.

To człowiek pisze scenariusz swojego losu a potem odgrywa swoją rolę w teatrze życia. Posiadamy ogromną moc ,aby myślami stworzyć naszą ignorancję, choroby i śmierć, ale również ta moc czyni nas wspanialszymi, kreatywnymi, genialnymi. Nasze myśli potrafią doprowadzić nas do rozpaczy, mniemania bez wartości, uczucia, że życie zostało przegrane. Wszystko, co dzieje się wokół nas sami tworzymy, a nieszczęścia i choroby, które nas nękają, to pułapka naszych wierzeń, dogmatów, stylu i tradycji- dzięki jednej ograniczonej myśli, po której przyszły następne, następne i następne.   

Brak wiary w siebie, brak szacunku dla siebie, czerpanie wzorców i naśladowanie  innych ,   niby lepszych, rywalizacja i małe poczucie wartości- to kolejne twory naszych myśli. Wątpliwość we wszystko, czego nie możemy ogarnąć naszymi zmysłami ogranicza nas i upokarza. Bez zmysłów nie jesteśmy wstanie w nic uwierzyć. Wszystko chcemy dotknąć, spróbować ,zobaczyć, powąchać.  Lecz, czy można dotknąć myśl, zobaczyć nasze uczucia, spróbować nasze emocje. A jednak one są, wierzymy w nie, nie wątpimy.

Każda myśl, która zawita w naszych ciałach posiada specyficzną częstotliwość,  którą  doświadczamy w formie uczuć.  Tak więc, jeżeli  staramy się zrozumieć ból, zastanawiamy się nad bardziej ograniczonymi myślami, które są źródłem niższych częstotliwości i doświadczamy ich emocjonalnie w formie bólu ( fizycznego lub psychicznego).

Jeżeli zastanawiamy się by zrozumieć miłość,  doświadczamy uniesienia wywołanego przez wyższe częstotliwości związane z miłością odczuwaną i wyrażoną.  I w taki właśnie sposób przyciągamy również choroby. Więc każda choroba ma swoje odzwierciedlane w myślach. O chorobach napiszę przy okazji następnych kwiatowych fotkach 🙂 Myślcie pozytywnie!

Wydrukuj Przepis